Het Politievirus

By January 10, 2013 Artikelen No Comments

“Joris, het eten staat klaar! En ik heb een veraaaassing voor je!”

De stem van Mieke galmde door het trappenhuis, maar Joris hoorde niets.

Hij zat tot over zijn oren in het werk. Gewapend met twee calculators, een vierkleurige ballpoint en zijn verouderde computer, waar nog steeds Windows XP op draaide, probeerde hij wanhopig om zijn eigen boekhouding op orde te houden. En dat was geen makkelijke klus.

“Verraaaassing Joris!” schreeuwde Mieke weer. “En bovendien worden de slavinken koud!”

Slavinken?

Nu hoorde Joris het.

Verdraaid nog aan toe. Ik kan nou toch onmogelijk stoppen.

Sinds Joris het jaar daarvoor zijn eigen bedrijf was begonnen als ZZPer deed hij ook zijn eigen boekhouding.

“Veel goedkoper,” had zijn schoonvader gezegd. “Die boekhouders verdienen geld als water. Rekenen elk telefoongesprek. Nee, je moet je eigen boekhouding doen.”

En dus had Joris een cursus gevolgd bij de Kamer van Koophandel en zat hij nu elke laatste zondag van de maand in zijn zolderkamertje te worstelen met de inkomsten, het belastingstelsel en de uitgaven.

“Ik kom er aaaaaan,” schreeuwde Joris terug. “Even iets afmaken.”

Als hij nou nog even deze getallen kon invoeren op de computer, dan kon hij het na het eten makkelijk afmaken…

Opeens begon zijn scherm te flikkeren en er verscheen een vreemde boodschap. Joris schrok zich een ongeluk. Die boodschap kwam van de politie. Althans dat stond er boven. Met het politie logo en al.

Joris begon te lezen.

Uw compouter is geblokeert. U hep zich schuldig gemaakt aan onregelementer gebruik van boekhoutprogrammas. U wort een boete te lastte geleg van 400 euros. Bewtaal nu.

Wat? Wat is dat voor onzin. Dat kan niet van de politie zijn. Met al die taalfouten. En hij gebruikte helemaal geen boekhoudprogramma. Hij had een bona fide cursus bij de KvK gevolgd. Toch klopte het hart van Joris in zijn keel terwijl hij naar het scherm staarde. Zijn computer was volledig geblokkeerd. Hij kon geen kant meer op.

“Kom je nou!” schreeuwde Mieke weer naar boven. “Ik sta niet voor mijn lol te koken.”

Opeens drong het tot Joris door wat er gebeurd was. Hij had een computervirus opgelopen. Het zogenaamde politievirus had bij hem toegeslagen. Hij had er net nog over gelezen. Dat gebeurde vooral bij computers met Windows XP. Hij had natuurlijk allang een nieuw besturingssysteem moeten aanschaffen. Zelfs Mieke had hem nog gewaarschuwd, maar hij had het te duur gevonden.

Mismoedig zette Joris de computer uit en daalde hij de trap af. Al zijn werk naar de haaien. En nu zat hij nog met een virus ook en was de boekhouding niet gedaan. En wat zou Mieke wel niet zeggen. Wat was hij toch een rund.

“Kijk eens,” zei Mieke opgetogen toen Joris de huiskamer binnenkwam.

Joris keek ongeïnspireerd naar zijn slavinkje met spinazie en twee gekookte aardappeltjes. “Nou en?” zei hij mat.

“Welnee,” antwoordde Mieke enthousiast. “Ik bedoel je bord niet, maar kijk eens daar in de hoek…” Ze draaide haar hoofd om en wees naar de salontafel.

Daar, op de lage tafel, stond een prachtige, glimmende computertoren met een groot scherm.

“Wat is dat nou?” zei Joris niet-begrijpend.

“Dat is een computer,” antwoordde Mieke.

“Maar, wat doet die hier?”

“Gekregen van Karel.” Mieke knikte Joris warm toe.

Je weet toch dat Karel op een boekhoudkantoor werkt? Daar moeten alle computers elk jaar vernieuwd worden, en nu dacht hij dat jij zijn oude wel kon gebruiken. Alle boekhoudprogramma’s staan er nog op. Dat gaat je volgende maand heel wat tijd schelen. Kun je tenminste op tijd je slavinkje komen eten.”

Joris keek vol ongeloof naar zijn nieuwste aanwinst en stamelde tenslotte: “Asjemenou. Is dat met Windows XP?”

“Natuurlijk niet,” antwoordde Mieke beslist. “Daar zit Windows 8 op. Maar nou moet je gaan zitten, want je eten wordt koud en daar hebben we niks aan.”

Joris schoof aan en zette zijn vork in zijn koud geworden slavinkje, maar dat kon hem niet deren. Zo slecht was het leven niet. Nee, het leven was mooi. Hij keek zijn vrouw eens aan. Lieve vrouw had hij toch eigenlijk. Misschien moest het werk maar wachten tot morgen en konden hij en Mieke samen een glaasje wijn drinken en dan…

Joris slikte tevreden zijn koude spinazie door. Dat was een goed plan.

Er was tenslotte meer te doen in het leven dan boekhouden.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.